ONGESCHOREM

Hallo John,

Ik schrijf je om te reageren op een vacature en ik ga niet eens mijn CV toevoegen, want je weet verdomme zelf net zo goed als ik dat ik geschikt ben. Ik heb de afgelopen 11 jaar die baan met succes uitgevoerd. En dan één foutje en ik sta op straat?

Hoewel, foutje? Daar zien wij het dus anders. Want wat hebben we nu eigenlijk verkeerd gedaan!? Op basis waarvan zijn we nu eigenlijk ontslagen? Omdat we ‘s avonds laat nog op kantoor waren? Doen ze bij Talpa normaal ook niet moeilijk over en ik heb er nooit een cent extra voor gezien. Ook nu niet trouwens, maar ik beloof deze specifieke avond maar niet op te geven als ‘overwerken’.

Gaat het er om dat we privé en werk gescheiden moeten houden? Want dat lukt jou natuurlijk al jaren uitstekend, John! Doe je de groeten aan Johnny en Linda voor me?

Of zit het je dwars dat we in jouw kantoor bezig waren? Daar heb je anders nooit eerder iets van gemerkt. Dus het zal wel mee vallen hoe smerig het allemaal was. Bovendien is een nieuw bureau zo besteld. En een nieuwe vergadertafel. En misschien moest je dat bankstel ook maar overwegen…

Anyway, ik wil gewoon mijn baan terug. Want volgens mij hebben we niks misdaan. Desnoods laat je van dit hele verhaal een aflevering van Achter Gesloten Deuren maken. Al werd deze deur juist iets te vroeg geopend door de bewaking.

Ik hoor van je,

Ben de Maker